Chociaż pióro jest artykułem piśmiennym, który towarzyszy nam od wielu wieków, współczesne rodzaje piór, czyli pióra wieczne i kulkowe są stosunkowo nowymi wynalazkami – ich historia sięga późnego dziewiętnastego wieku. Wcześniej bowiem atrament trzeba było uzupełniać za pomocą kałamarza, co nie było szczególnie wygodne. Jak to się stało, że teraz możemy korzystać z piór, które posiadają jakże wygodny zbiornik na atrament? Warto się dowiedzieć!

Historia pióra wiecznego

Najstarsze znane pióro wieczne zostało stworzone w 1702 roku, a kolejne projekty piór tego typu pojawiały się na całym świecie w ciągu całego dziewiętnastego wieku. Jednak z początku posiadały one mankamenty, przez które ich użytkownicy musieli liczyć się z częstymi wyciekami atramentu, przez które łatwiejszą opcją w dalszym ciągu było korzystanie z kałamarza. Dopiero w 1885 roku amerykański broker ubezpieczeniowy Lewis Waterman zastosował zjawiska kapilarne, by stworzyć pióro wieczne działające w niezawodny sposób. Natomiast pięć lat później jego projekt został udoskonalony przez Williama Purvisa, który umieścił elastyczną tubę pomiędzy wkładem pióra a zbiornikiem na atrament, dzięki której atrament rzadziej się wylewał i dłużej pozostawał w dobrym stanie. W dwudziestym wieku zaś pióro wieczne były dalej udoskonalane przez kolejnych producentów i stało się jednym z najchętniej używanych rodzajów artykułów piśmienniczych.

Dzieje pióra kulkowego

Pióro kulkowe posiada w końcówkę kulkę, która obraca się w kontakcie z podłożem i zostawia atrament zawarty w zbiorniku. Jest to obecnie jeden z najczęściej wykorzystywanych artykułów piśmienniczych, jednak od jego wynalezienia do wprowadzenia go do powszechnego użytku musiało minąć kilka dekad. Pierwsze pióro kulkowe powstało w roku 1888 w Stanach Zjednoczonych. Jego wynalazcą był garbarz John J. Loud, który chciał opracować pióro, które mogłoby być używane do pisania na skórze. O ile jednak pomysł Louda był interesujący, jego projekt okazał się niewystarczająco praktyczny, ponieważ pióro nie było w stanie we właściwy sposób nanieść atramentu na podłoże i po jakimś czasie twórca stracił na nie patent.

W dwudziestym wieku wielu wynalazców próbowało kontynuować dzieło amerykańskiego garbarza, jednak w dalszym ciągu posiadały one te same wady, co pierwotny projekt. Jednak na początku dwudziestego wieku węgierski dziennikarz László Bíró, z pomocą swojego posiadającego wykształcenie chemiczne brata brata Györgyego udało się stworzyć pióro kulkowe działające w taki sposób, że atrament nie wysychał wewnątrz pióra, a zarazem pozostawiał ślad na podłożu. Swój wynalazek zaprezentowali w roku 1931, zaś opatentowali go siedem lat później. We wczesnych latach 40. zaś emigrowali do Argentyny i tam założyli firmę, która zajęła się masową produkcją piór kulkowych. Ich pióra kulkowe zaczęły być używane przez angielskich pilotów, ponieważ w przeciwieństwie do piór wiecznych nie wyciekały na dużych wysokościach. W latach 50. wynalazek węgierskiego rodzeństwa stawał się coraz bardziej rozpowszechniony.

Dziękujemy sklepowi internetowemu bewu.pl za pomoc w przygotowaniu artykułu.