Mozaikowa mapa z Madaby jest najwcześniejszym przykładem kartografii chrześcijańskiej, najstarszą mapą Ziemi Świętej i jednym z najpiękniejszych świadectw geograficznych. Pieczołowicie ułożona z maleńkich, kolorowych kawałków, ukazuje pasma górskie i doliny, wsie i miasta, a całość wprawia w zdumienie turystów, archeologów, geografów i religioznawców.

Mapa pochodzi z VI wieku i można ją zobaczyć na podłodze w cerkwi Świętego Jerzego, w Madabie – w „mieście mozaik” położonym nieopodal Jordanu. Została odkryta w 1884 a pierwszą osobą, która dostrzegła jej wartość naukową, historyczną i artystyczną był Ojciec Kleopas Koikylides.

Zachowała się tylko część mapy, gdyż przez stulecia była niszczona trzęsieniem ziemi, pożarem i wilgocią. Pierwotnie miała rozmiary 21 na 7 m i była ułożona z blisko dwóch milionów elementów, dziś jej rozmiar wynosi 16 na 5 m. Według obliczeń, utalentowany artysta, układający mozaikę może złożyć 150 – 200 kostek na godzinę, więc mapę Madaba składano około 1000 dni (zakładając dwunastogodzinny dzień pracy)

Wyjątkowość mapy polega na skrupulatnym wykonaniu, dokładności zgodnej z biblijną topografią i orientacji wschodniej (wschód jest na górze). Obejmuje ona obszar od Libanu aż po Deltę Nilu, od wybrzeża Morza Śródziemnego po Pustynię Arabską na wschodzie Jordanii. Autor w języku greckim oznaczył 150 lokalizacji: Jerycho otoczone palmami, Betlejem, Palestynę, Studnię Jakuba w Sychem i inne święte miejsca oraz Morze Martwe z dryfującymi dwiema łodziami, gorące źródła Callirhoe, rzekę Jordan z rybami, nad brzegiem, której wylegują się gazele i lwy. Uwagę przykuwa szczegółowy i duży plan perspektywiczny Jerozolimy z jej charakterystycznymi budowlami: Bramą Damasceńską, Bramą Lwów, Złotą Bramą, Bazyliką Grobu Pańskiego, Cytadelą Dawida, główną ulicą Cardo, siecią dróg, bram, 21 wieżami i murami.

Warto też podkreślić, że artefakt z Madaby oprócz tego, że jest dziełem sztuki, jest też pełnowartościowym i bezcennym źródłem informacji, które pomogły uczonym zlokalizować miasto Aszkelon. W ich opinii, „Ta mapa jest kluczem w rozwoju naukowej wiedzy o fizycznym układzie Jerozolimy”.